صافات ) : « يك نظرى در ستاره‌ها انداخت ( 89 ) : پس گفت من بيمارم » فرمود : حساب كرد و ديد آنچه را به حسين ( ع ) وارد مىشود ، پس گفت : من بيمارم از آنچه به حسين ( ع ) وارد مىشود . ( 1 ) 6 - امام صادق ( ع ) فرمود : چون كار حسين چنان شد كه شد ، فرشته‌ها به درگاه خدا شيون به گريه بلند كردند و عرض كردند : با حسين ، برگزيده و زادهء پيغمبرت چنين رفتار مىشود ؟ فرمود : خدا نمونهء قائم ( ع ) را به آنها نمود و فرمود با اين من از آنها انتقام مىستانم براى اين شهيد . ( 2 ) 7 - امام باقر ( ع ) فرمود : چون نصرت و پيروزى به حسين بن على ( ع ) فرود آمد تا ميان آسمان و زمين رسيد و مخيّر شد ميان پيروز شدن يا ملاقات خداوند ، آن حضرت ملاقات خدا را برگزيد ( و شربت شهادت نوشيد ) . ( 3 ) ( * ) - ادريس بن عبد الله اودى ( ازدى خ ل ) گويد : چون حسين ( ع ) شهيد شد و آن لشكر خواستند اسب بر بدنش بتازند ، فضه ( از كنيزان فاطمه زهرا ( ع ) به زينب ( ع ) گفت : اى بانوى من سفينه ( آزاد كردهء رسول خدا ( ص ) كشتيش در دريا شكست و به جزيره‌اى افتاد و به شيرى برخورد ، به آن شير گفت : اى ابا الحارث من آزاد كردهء رسول خدايم ، آن شير در برابرش زمزمه كرد تا او را به راه آورد ، در اين گوشه هم شيرى خوابيده است ، بگذار من بروم